Belkide renksizdi hayat, ölümün pençesinde..
Tüm renkleri solduruyordu varlığı..
Peki ya kendi varlığının rengi neydi?
Vakti gelince onu, hangi renk görecektik?
Siyah mı? Beyaz mı? Yoksa renksiz mi?..
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta