Unutuyorlar ölümü
Bir toprak peşine koştukları dünyada
Toprak olduklarından habersiz
Çiçekler dikiyorlar mezarlarına
Yaşarken bir çiçek bile almadıkları insanların
Mezarı başında ağlıyorlar
Yaşarken yüzüne gülüp arkasından konuştukları insanların
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Maalesef öyle. Dirisine sahip çıkmayanlar, ölümüne sahip çıkıyor. Keşke insanların okuma ve algılama alışkanlığı olsa da bu dizeler bir ışık olsa. Unuttukları tek şey herkes bir gün o ölümü tadacaktır. Sanırım empati yoksunluğu var çoğunda. Yüreğinize sağlık, kaleminiz daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta