Unutuyorlar ölümü
Bir toprak peşine koştukları dünyada
Toprak olduklarından habersiz
Çiçekler dikiyorlar mezarlarına
Yaşarken bir çiçek bile almadıkları insanların
Mezarı başında ağlıyorlar
Yaşarken yüzüne gülüp arkasından konuştukları insanların
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Maalesef öyle. Dirisine sahip çıkmayanlar, ölümüne sahip çıkıyor. Keşke insanların okuma ve algılama alışkanlığı olsa da bu dizeler bir ışık olsa. Unuttukları tek şey herkes bir gün o ölümü tadacaktır. Sanırım empati yoksunluğu var çoğunda. Yüreğinize sağlık, kaleminiz daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta