Ölümü düşlüyorum zifiri karanlığı seyre dalarken,
Toprağın soğukluğunu hissediyorum içimde bir yerlerde.
İçimde çığlık atan kız çocuğuna sesleniyorum: "Sus artık, kahroluyorum seni dinlerken",
Papatyalar soluyor ruhumun derinliklerinde.
Sessizleşiyorum, bunca zaman geveze dedikleri kızı unutturmak için.
İyi hatırlanmak istiyorum, gideceğimi hissettiğim için.
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta