Uzun bir yol var önümde,
Uzun ve yalnız, kimsesiz.
Çiçekler açarken kimsesiz,
Kar yağarken kimsesiz.
Bir zindegani yaşadım belirsiz.
Uçan kuşa, bir damla yağmura,
Bir sigaraya hasret yattım, musalla taşına.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta