Ey nefesimden bile yakın duran ölüm,
Uykusuz bu gözlerimde sabah olurmu.
Sessizce ardımdan koşup durduğun bu dağlarda,
Söyle; bu beden huzur bulurmu?
Ey nefesimden bile yakın duran ölüm,
Bitmiyor kaderimle yaşadığım bu hesap.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta