Yolun sonu görünüyor.
Ölümdür bu her an kapıyı çalabilir.
Ya yatarken soğuk bir ürperti duyarsın bedeninde,
Ya da yürürken can kesilip gider ayaklarından,
Ölümdür bu başka bir şeye benzemez.
Gelmeyeceğini sanırsın ama geldiğinde de yanılırsın...
Bir seher mahmurlukta Azrail çat kapı yapmadan soluğu ense kökünde hissedersin sanki...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta