Son vapurun düdüğü ölüme çağırıyor sanki beni
Ağlama gözyaşların karışmasın toza toprağa; kirlenmesin
Ölüm zaten bana bir gemiden çok yakın
Üzülme yüzün kızarmasın, allar düşmesin yanaklarına
Bırak saçların önüne düşsün yanakların renginde...
Sen! O öpülesi dudakların sahibi,
Hayatımdan geçmiş en ılık rüzgarım
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta