Dinlemez gecenin mahrem türküsünü.
Beklemez hayal gemisinin limana varışını.
Gündüz arzuyla,umutla doğan güneşin batışını.
Davetsizce girer bedenin mahpus alemine.
Alır, götürür habersiz; bedenin hapsinden ebedi ruhunu.
Yırtılır Azrail’in fırça darbesiyle mutsuzluğun tablosu.
Düştükçe düşer kabristana sararmış yapraklar.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta