Ölüm soğuk ve keskin bir kılıç gibi inip hayatımıza,
koparır en sevdiğimizin yüreğinden şahdamarımızı,
alır götürür de nice nice bilinmezlere,
anılarla avunmanın çaresizliğini bırakır bize...
hayat yelkenlerini şişirmişken tatlı bir rüzgar,
kendi deminde inceden yaşanıyorken hayat,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta