Akıl baliğ olmuşsan hele bir sor kendine:
Ölüm, neyin nesidir? İnsanlar neden ölür?
Cevabını bulmuşsan taşı koy sen bendine,
Ölüm, vecd’in fesidir! Vicdanlar, beden ölür!
Ölüm akla gelince kan dolaşır acele,
Ömrün sona erince can karışır ecele!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta