Elleriyle toprak atar gulusume olum,
Yanak catlatir arsizca butun bu gunahlar.
Tum dogmamislara inat verilen bu omrum,
Dunu, bugunu ve yarinlarimi ayiplar.
Ilk defa beyazi kirletir diye olumum,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Nalin hanımefendi Fevkaladenin fevkinde harika bir şiir. Siz her gün bir kaç şiir yazın ben her gün onları tekrar tekrar okuyayım.Çok ÇOOOK güzel bir şiir
Tebrik ediyorum.Sevgi ve selamlarımla ESEN KALINIZ.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta