Hep mutlu olmak isterdim hayatta,
Bir kuş gibi kanat çırpmak üçmak isterdim,
Ölümü tanımadan önce,
Hayalimde hep mutluluk vardı benim...
Ama şimdi çok değiştim,
Mutluluğu ölümün kollarında arıyorum,
Yaralı bir kuşun ölen çocuğuna özlem duyduğu gibi,
Özlem duyuyorum ölen insanlara..
Biliyorum ölüm bir gün bana da nasip olacak,
Ve hazreti azrail o, gün kapımı çalacak..
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta