Ey sevgili!
Rüzgârın köpük köpük deniz koktuğu bir gün
Büyülenmiş zihinlerde buharlaştı günahlarım
Ölüler ülkesinde söküp aldım sonsuzun dilini
Bir ergenin can evinden
Yapraklar kol kanat gerdi bana
Cehennem köprüsünden geçip
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta