İnsanın en yakın dostu çayı, sigarası oluyor bazen.. Çay kimseyi bekletmemek gerektiğini hatırlatıyor, sigarada herşeyin bir sonu olduğunu..
Sen beni çok beklettin.. Artık gelme soğudum..
Sen bana çok geç kaldın.. Artık gelme.. Yokum..
Sen bizi bitirdin yâr... Giderken cenaze namazımızı kıldın da gittin..
Şimdi sorma affeder misin diye..
Öyle ya.. Ölüler affedemez yâr..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta