Ölüler, şehrin yaşayan insanları gibi değildir
Küçük şehrin sessiz insanlarıdır onlar
Asla yalan söylemez, fazla konuşmazlar
Konuşunca da her zaman gerçeği söylerler
Gecenin bekçileridir, kimseye görünmezler
Akşam olunca da ortalığa göz kulak olurlar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta