İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Kadir Önder, koşuklar yazıyor. Geleneksel Halk Şiiri'mizin kalıplarını, onlara kendinden yeni hiçbir şey katmadan, olduğu gibi sürdürüyor. Eski kalıplar, eski biçimler kullanılmaz mı? Neden kullanılmasın, kullanılır da, içeriğini başka bir kokuyla, başka bir havayla doldurarak kullanılır.
Önder'de, şiirimizin gelişim zincirine yeni bir halka ekleme kaygusu yok. Öyle olunca da, tıkız, sinik, edilgin bazı sızlanmalar çıkıyor ortaya. Hiçbiri şiir olamıyor o duyguların.
Harika bir güzellik duygusu içinde şırıldayan bir şiir
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta