Kuş dilinde seherde ses
Ümit sevgi sonsuz heves
Sevdalı yürekte vesves
Olup aksak oluk oluk.
Yel olsam kavak başında
Tuz olsam çoban aşında
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Kadir Önder, koşuklar yazıyor. Geleneksel Halk Şiiri'mizin kalıplarını, onlara kendinden yeni hiçbir şey katmadan, olduğu gibi sürdürüyor. Eski kalıplar, eski biçimler kullanılmaz mı? Neden kullanılmasın, kullanılır da, içeriğini başka bir kokuyla, başka bir havayla doldurarak kullanılır.
Önder'de, şiirimizin gelişim zincirine yeni bir halka ekleme kaygusu yok. Öyle olunca da, tıkız, sinik, edilgin bazı sızlanmalar çıkıyor ortaya. Hiçbiri şiir olamıyor o duyguların.
Harika bir güzellik duygusu içinde şırıldayan bir şiir
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta