Tıkırtılar geliyor tavan arasından
Gel açık olan gözlerimi kapa ellerinle.
Topraklar atılıyor kürekle üzerime bir bir
Gel sula güzelliğinle
Yinede gel ne olursan yinede gel.
Gün geçtikçe çürüyor bedenim kokun olmayınca
Ruhum dolanıyor hep senin hayallerinin köşesinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta