Akşam, olanca hüznüyle çökmekteydi sokağa,
İçim kararı gibi oluyor, canım bir şişe bira daha çekiyordu.
Kafam zaten yıldız yıldız,
Sokakta bir rüzgar var bir de ben yalınız.
Sokak lambaları darağacı olmuş,
Adam asıyor rüzgar yargılamadan,
Bir bir tek tek yitip gidiyor hayatlar.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta