geçerken hayallerin kokardı bu sokak
sanki tarihte koleradan kat kat yığılmış bir sürü ceset taşır gibi sesizdi
gözlerini kapatan yerin yedi kat altındaki çığlıkları duyardı kulaklarında
ama sen geçerken akasya koakardı bu sokak
ve sokağın kalbini manolya küskünlüğü soldururdu
sen küskün oldukça kendine
acı cekenlerın acılarını cekerdi evler
Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş
Magillerde sefer etmek!
Bir sahilden çözülüp gitmek
Düşünceler gibi başıboş.
Açsam rüzgara yelkenimi;
Devamını Oku
Magillerde sefer etmek!
Bir sahilden çözülüp gitmek
Düşünceler gibi başıboş.
Açsam rüzgara yelkenimi;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta