Ölü şehrin tam ortasındayım
Seninle doludizgin geçen zaman
Sessiz bıçak gibi kazınıyor
Ölü şehrin duvarlarına
Her köşe başında bir darağacı kurulu
Sözüm söz geçirememek yüreğime
Asi olmak bedenime
Oysa son arzum
Son yudumsuyum
Sensin ela gözlüm
Ölü şehrin ortasında bir firar eyim
Elimde bir boya fırçası
Tüm şehri kumrala
Yalnızca saçlarını çağrıştıran
Ve özlemini maviye
Tüm duvarlara tek bildiğim heceyi
Tak kelimeyi tek ismi
Yazıyorum rengarenk
Suç ortağım bir fırça
Cebimde bir mazlum resim
Ölü şehir seni bekliyor sensiz bir rıhtımda
BEN SENİ…
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Vay beğendim. Lirizim yoğundu ve sıkmayan bir anlatım. Kaleminiz daim olsun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta