Bir benin içinde iki kişi.
Issız bir orman uğultusunda çocukluğumun katledilişi…
Faili meçhul bir gülümseme dudaklarımda.
Bir kolum, bir bacağım kayıp çürümüş yaprakların arasında.
Anla artık, sağ yanım yok kalbim ise gecenin en kuytusunda.
Toprak bir yastık senden sonra yattığım bu köhne korulukta.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta