Bir benin içinde iki kişi.
Issız bir orman uğultusunda çocukluğumun katledilişi…
Faili meçhul bir gülümseme dudaklarımda.
Bir kolum, bir bacağım kayıp çürümüş yaprakların arasında.
Anla artık, sağ yanım yok kalbim ise gecenin en kuytusunda.
Toprak bir yastık senden sonra yattığım bu köhne korulukta.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta