Bir benin içinde iki kişi.
Issız bir orman uğultusunda çocukluğumun katledilişi…
Faili meçhul bir gülümseme dudaklarımda.
Bir kolum, bir bacağım kayıp çürümüş yaprakların arasında.
Anla artık, sağ yanım yok kalbim ise gecenin en kuytusunda.
Toprak bir yastık senden sonra yattığım bu köhne korulukta.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta