Ve bu benim;
Kirpik uçlarından asılan kadın.
Çoğu zaman çoğalan bir ağrıyım,
Ülkem, dört odacıklı bir kan pompası.
Acıyı bağrıma basıyorum,
Kör bir bıçak gibi değiyor tenime.
Siren sesleri yankılanıyor beynimde,
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta