İsimsiz bir kentten yazıyorum…
Adını bilmediğim sokakları sende soluyorum.
Caddeler soğuk, insanlar yalnız
Bense ölü bir kentte seni düşlüyorum
Yollar aşkımı bağlamıyor sana
Varlığınla yokluğun ayırt edilemiyor benim için
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta