Olsun Yarim Senin Elinden

Kalbime akıyorsa ilmek ilmek tükenmez aşkın
Ayrılığı düşünmez sever seni delice çarpan kalbim
Akıyorsa yüreğine dolu dolu sarıyorsa beni sevgin
Kıyamet kopsa tufan olsa olsun yarim senin elinden

Her adımda adını sayıklıyorsa mecnun olmuş yarin
Ayrılık acısı her daimi yakıyorsa derinden yüreğin
Zaman kifayetsiz kalıyor bitmiyorsa ona hasretin
Kıyamet kopsa tufan olsa olsun yarim senin elinden

Bahara umut ekildi derildi gonca gonca güller
Ağaçlar çıplak ıslak ıslak yağmurda indi sisler
Sürüklendi yele bir bir hazanda dökülen yapraklar
Kıyamet kopsa tufan olsa olsun yarim senin elinden

Nerden bileceksin yar taşıyamaz sevdanı
Nerden çıkardın parmakla taramaz saçlarını
Nerden bilirsin sevda uğruna feda etmez yarını
Kıyamet kopsa tufan olsa olsun yarim senin elinden

Yol göründü yüküm ağır gurbet ve yollardayım
Yare olan sevdam alev alev yakıyor yaslardayım
Karşımda ordu kurulsa vazgeçmem sevdanlayım
Kıyamet kopsa tufan olsa olsun yarim senin elinden

Günler uzun günler zalim sensizlik sanki ölüm
Geceler karanlık sensiz yastığa başkoymak zülum
Özlemle uzanan elimi tutmuyor yar bana olmuş zalim
Kıyamet kopsa tufan olsa olsun yarim senin elinden

Ben çağlarım ırmaklar gibi çılgınca derinden
Aklımı çeldi gurbet elde yar tutmuyor elimden
Bu can cefadadır zalım yar sormuyor halimden
Kıyamet kopsa tufan olsa olsun yarim senin elinden

31 Ekim 2014/ İstanbul