Olsun, Varsın Şiiri - Harun Ertaş

Bazı insanlar tenden tene sarılır
Bir karenin köşesinde buluşurlar
Bence bırak köşeli mekanları
Bir çemberin ortasında bile olmayalım

Gözlerindeki gurur ciğerime vurur
Bende biraz hata aslında
Sen sevmeyi bilmez iken
Ben aşk gibi büyük şeye sürükledim

Bir umuttun nazende sevgilim
Duydum ki öyle bir unutmuşsun;
Hani aynı mevsimde bir ay olsak
Temmuz'u kış sanırmışsın

Dizlerime vururdum yokluğunda
Sen ise yokluğuma hemen alıştın
Olsun, varsın olacak bunlar
En nihayetinde seni tanımıştım

Hala gözlere bakıyor musun
O gözlerde benim gözlerim mi var
Yoksa en azından öyle mi hayal ediyorsun?
Ben başka göz tanımadım oysa hiç