Beni şu hayatta kimse senin kadar üzmedi biliyor musun. Çünkü ben en çok seni sevdim, sana değer verdim, sana inandim ve sende yanildim ama olsun yine de asla kaybetmedim. Çünkü birini adam gibi sevmek çirkin değildi sadece ben yanlis birini haddinden fazla güzel sevdim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta