Yorgunum hem çok yorgunum,
Bîtab düşmüş bedenim,
Bilinen lâkin olmayan suçun,
Sahibi hayret yine benim.....
Çârem olmuş çâresizlik,
Ümitsizlik salkım saçak,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta