Ben bir fotoğrafçı olsaydım,
Yalnızca seni çekerdim.
Sabah kalkışı mahmurluğundaki
Gözlerinin yarı açık cezaevi bakışlarından
Süzülen ışık huzmelerini yakalardım
Yapay bir aydınlatmaya gerek de olmazdı
Senin aydınlığınla flaşlar patlardı ufuklarda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebriklerimle selam ve dua.
hüzne bulanan kalem...
özlem yaşanmış hayatlarda... kalemle dökülür, sessizce dizelere duygular
ve hissederim duygularınızı paylaşırcasına, kaleminizin gölgesinde gezinirken...teşekkürler paylaştığınız için dost...
saygılarımla
Aydan Küllüce
Fotoğrafı olmuş özlemin... Teşekkür...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta