Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hanımefendi
Çok güzel mısralardı. Okurken akıcı ve keyifliydi. Tebrikler. Gönül sayfamdan 10
Şimdi
Ne bir menekşe
Ne bir papatya
Nede bir gülüm
Sana aşık zavallı bir kul
Gel kalbime girdesem
Ölenedek orasını
Doldururmuydun? .......
Bitimsiz saygılarımla...
Âlimoğlu
çok güzeldi...
duru ve akıcı bir dille...
sevgiye dair...
saygılarımla kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta