Ağaçlara anlattığın düşlerine ses olsam,
Gecelerine göz, düşlerine öz olsam
Hayallerinde topladığı beyaz papatyalar;
Gibi saçlarına taç olsam onurlansam
Sevdaya kapılıp da düşlerde, uzandığında
Sevgi ile tutacağı el, bakacağı göz olsam
Yakamoz olup rüyalarında yüzdüğü hayallere
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta