ben bir kuş olsam, uçsam...
bulutlara karışıp, rüzgarla yarışsam
gökyüzüyle bütünleşip özgürlüğü tatsam
bütün hüzünleri ardımda bıraksam
yorulunca çocukların omzuna konsam
İki yüzlü dünyadan kaçıp kurtulsam diyorum
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Öğretmek , eğitici olmak
bütün bunlar,
kuş olup ufukları öğretmek
çiçek olup güzelliği sergilemek
çocuk olup her yaş olmak
insan olup, insan yetiştirmek
hepsi olmak demek değil mi Öğretmenim.
saygıyla, selamla
"Pişsem, pişsem..."
Evet Öğretmenim,
"Olsam" dediğimiz her olgu,
Her durum,
Hemen her "meziyet" içinde,
Bir türlü olamadığımızdır, "insan/İnsanlık..."
Tabiri caizse "ADAMLIK!"
...
Çocuk olduk, şükür,
Hala renklidir rüyalarımız, sıkça gider özleriz de o günleri, ondan..
Bahar,
Çiçek,
Mavi Gök,
Umman...
Bunları da olabiliriz,
Eğer istersek...
Ama o "insan" yanımız var ya...
İşte asıl olmamız gereken hep o hal....
Yine dopdolu bir şiir,
"Baharı erken getiren..."
Tebrikler Öğretmenim..
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta