Karadenizde oturmuşum, Mehtaba karşı,
İçsem bir türlü, içmesem bir...
Öyle hizip, mel´un bir yerdeyim, sanki bir köşe,
Çöksem bir türlü, çökmesem bir...
Hayat bana çökme, kalk yetiş diyor,
Koşsam bir türlü, koşmasam bir...
Koşuyorum, felek tokatın koyuyor,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta