Balkonda unuttuğum hikayelerimin,
Nabzını tutuyor artık zaman.
Sesler birbirine karışıyor.
Yavaş yavaş da görüntüler siliniyor.
En güzel yazımla not aldığım ne varsa,
Ömrüne kimsesiz bir şiir olarak devam ediyor.
Eskiden olsa yüzüm gülümseyerek saklardı hissiyatımı;
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta