Karanlık, sessizlik, rutubet
Bu istasyona uğramaz trenler
Gelen olmaz, isteyen olmaz
Yıkık, dökük, harabe bir şehir
Bulutlar kapkara, küsmüş diyara
Suyunu kirletmiş bir çok kişi
Burda yaşananlar koskoca bi mazi
Koca mezarlığın içinde yaşıyor biri
Bir zamanlar kırılmış camları
Kaderi pas tutmuş bu şehrin
Duyulan sadece ruhsuz bir ses
Ve nefesi sadece hatıralarmış
Duvarlar boş bakar, dilsizdir
Işıklar söner, gözler körelir
Bir zamanlar yaşam olan bu yerde
Yankılanan şey sadece hüzündür
Bu şehrin ruhu ölmüş, çürümüş
Umudu bitmiş, aşkı tükenmiş
Sevgisizlikten toprağı kurumuş
Sessiz bir çığlık duyulur olmuş
Kayıt Tarihi : 3.2.2026 12:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
06.04.2025
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!