Ne Sen Doğdun, Ne de Öleceksin
Ne sen doğdun aslında,
sadece hatırlamaya geç kaldın.
Ne de öleceksin,
sadece yüklerini bırakıp gideceksin.
Üç yaşına kadar neden yoksun hafızanda?
Çünkü dünya henüz sana adını fısıldamamıştı.
Sen vardın,
ama “ben” yoktu ortada.
İyi diye bir şey yoktu o zaman,
kötü de…
Süt sıcaktı, kucak yeterdi,
gerisi gereksizdi.
Sonra biri çıktı,
“bu doğru” dedi,
öteki “bu yanlış”.
Ve sen aynaya bakmayı öğrendin,
kendini bölerek.
Hatırlamıyorsun o yılları
çünkü henüz bölünmemiştin.
Tek parça bir sessizliktin,
sorusu olmayan bir cevaptın.
Ne kaderin vardı,
ne suçun.
Ne sevap defteri,
ne günah korkusu.
Şimdi soruyorsun:
“Neden geldim, neden gideceğim?”
Oysa soru yanlış,
çünkü gidiş de geliş de
aynı kapının iki gölgesi.
Ne iyi var, ne kötü,
sadece anlayan var,
bir de acele eden.
Sen acele etme.
Hatırlamaya çalışma.
Zaten hiçbir yere gitmedin ki,
sadece biraz unutmuş gibisin.
Ekrem Parlak
0401.2026
Kayıt Tarihi : 4.1.2026 21:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ne Sen Doğdun, Ne de Öleceksin




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!