Şimdi yüzünün yarısı duvara dönük
diger yarısı ağlıyor bana - hayata (...)
Ayaklarımın altında kırık cam parçalarını çignercesine
kanatıyorum şimdi yüzünün dönük olan duvarı parmaklarımla -
kanatıyorum tüm şehri acınla...
Sensizliği düşlemek ne acı şimdi - yanımdayken sen ve nefes alışlarının altında üvey bir solukla bu karanlıga,
yenilir gibi bu hayata - sebebsizce ölmek istemek arzusunu dilemek tanrı'dan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
