Ağlıyorum!
Sessizce ağlıyorum...
Sessizliğin,
Çaresizliğin melun yanlızlığında
Gözyaşlarıma dokundu
Kırık parmaklarım.
Benzim soldu, ufaldı vucudum
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




kıvamında bir çalışma...yüreğinize sağlık..saygılarımla...
Son çırpınışlarımda fayda etmedi
Kıyamet dedikleri bu olmalıydı.
İnsanın beynindeki ölüm korkusunun acısı, vücudundaki acıdan daha baskın çıktığı için,
insan hayatı devam ediyor. Öyle olmasaydı,
kendini öldüren yaşayandan daha çok olurdu.
İsteklerimize gem vurarak yaşamaya alışmışık.
bu alışkanlık bizi süründürerek yaşatıyor.....
Mehmet Halil.
Ağlıyorum!
Sessizce ağlıyorum...
Sessizliğin,
Çaresizliğin melun yanlızlığında
Gözyaşlarıma dokundu
...
ağla ağlayabildiğin kadar....
tutma gözlerden akacak yaşları...
lakin ölüm evlerden uzak...
güzel şiir ama hüzün verdi...
dostlukla :)
Hür...
Gardaş...
''Ölmeyi istedim yaşamak isterken delicesine'' (yusuf hayaloğlu)
Eminim sende yaşamayı istiyorsun delicesine.
Daha dur biraz daha bekle, hele bir payına düşeni al yaşamaktan yana...
Her başlangıcın bir sonu varsa...Her sonun da bir başlangıcı olmalı mutlaka...
Bak hayat sana gözkırpıyor bir yerlerde haydi git tut onu- avuçla tüm var gücünle...
Selam Sevgi ve Şiir tadında yaşayasınnn.
Sevgiyle...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta