Ağlıyorum!
Sessizce ağlıyorum...
Sessizliğin,
Çaresizliğin melun yanlızlığında
Gözyaşlarıma dokundu
Kırık parmaklarım.
Benzim soldu, ufaldı vucudum
Merhametsiz karanlık içindeyim
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Devamını Oku
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum




kıvamında bir çalışma...yüreğinize sağlık..saygılarımla...
Son çırpınışlarımda fayda etmedi
Kıyamet dedikleri bu olmalıydı.
İnsanın beynindeki ölüm korkusunun acısı, vücudundaki acıdan daha baskın çıktığı için,
insan hayatı devam ediyor. Öyle olmasaydı,
kendini öldüren yaşayandan daha çok olurdu.
İsteklerimize gem vurarak yaşamaya alışmışık.
bu alışkanlık bizi süründürerek yaşatıyor.....
Mehmet Halil.
Ağlıyorum!
Sessizce ağlıyorum...
Sessizliğin,
Çaresizliğin melun yanlızlığında
Gözyaşlarıma dokundu
...
ağla ağlayabildiğin kadar....
tutma gözlerden akacak yaşları...
lakin ölüm evlerden uzak...
güzel şiir ama hüzün verdi...
dostlukla :)
Hür...
Gardaş...
''Ölmeyi istedim yaşamak isterken delicesine'' (yusuf hayaloğlu)
Eminim sende yaşamayı istiyorsun delicesine.
Daha dur biraz daha bekle, hele bir payına düşeni al yaşamaktan yana...
Her başlangıcın bir sonu varsa...Her sonun da bir başlangıcı olmalı mutlaka...
Bak hayat sana gözkırpıyor bir yerlerde haydi git tut onu- avuçla tüm var gücünle...
Selam Sevgi ve Şiir tadında yaşayasınnn.
Sevgiyle...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta