14.08.2000 İstanbul Güngören Hastanesi
Göz kapaklarımın altında kabrim;
Her gün diliyorum ölüp ölüp...
Bittiği zaman, çetin, kızgın harbim,
Bir uyuyacağız, sonsuz gömülüp!
Savaş rûhum, savaş, elinde süngün!
Geleceğim, bittiğinde bu sürgün!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta