GELSEN OLMAZ MI
Gözlerim sessizliğe teslim.
Sükûta erdi hanem, evim ocagım.
Tütmez oldu; gel gör sen, bir bak, olmaz mı?
Hasta oldum, doktor istemedim.
Yollar kapalı, gelmek istedim, gelemedim.
Hayat bu sınavdır, giremedim.
Hoca şaştı, ben bende değilim.
Gelsen, olmaz mı?
Kurduk öyle hevesle:
İki koltuk, bir gazete.
Çiçek, olmazsa olmaz, o baş köşede.
Tekrar gelsen, dursan, olmaz mı?
Kanatlanır uçarım belki.
Bugün varım, yarın ebedi.
Ama bir adım senden uzak, eksik kalırım.
Bırak şu dünya hevesini;
Yağmur yağsa, biz ıslansak, olmaz mı?
Şiir yazdım, sözden gayrı ölüm kokar.
Ne yana dönsem sanki uçurum, sanki intihar.
Yürüdüğüm her cadde, yaslandığım her duvar
Bana seni sorar.
Gelsen, olmaz mı?
Kaldı geriye bilmem kaç gün, kaç gece.
İster oku, tekrar tekrar,
Tek tek hecele:
Seviyorum seni ulan.
Gelsen, olmaz mı?
Sevsen, olmaz mı?
Kayıt Tarihi : 30.11.2024 01:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!