Kin nefret hakimse bu koca dünyada
Düşünmek delilikse susmak acizlik
sararıp solmaksa bu güneşsizlik
İstemem olmaz olsun böyle insanlık
Eğer direnmekse ayakta kalmak
Özgürlük çabalamaksa bu hayatta hapislik
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




şiirde karamsarlık kokuları almama rağmen şairde,iyimserliğe yöneliş görüyorum.çaresizliği bir karınca kadar küçük olmaya bezetmesi çok değişik bir yaklaşım.teşekkürler.....
Böyle güzel duyguları olan şair yenilmez. Teşekkürler
canım kardeşim şiirlerin çok güzel olmuş.seni çok seven abla hatice.çok içten yazmışsın ve hepsi populer olmuş
harika
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta