Kokuşmuş viran olmuş, taş gibi kasi kalbe
Kin ile yoğrulmuş, sevgiye asi kalbe
Kin ve katran bağlamış pislik yuvası kalbe
İnsan sevgisi gitse, Aşk pınarı olmaz mı?
Fenalığı meyl eden, günah işleyen kalbe
Güzellik düşünmeyen hile düşleyen kalbe
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta