Yeryüzüne dönüyorsun yüzünü
emekçinin alın teri
varoşların tozlu yolu oluyorsun
caddeler utanıyor sen yürüdükçe
kanadı kırık insanların cesareti
çaresizlerin ümidi oluyorsun
nereye gitsen bir yangına düşüyorsun
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




'ellerini çekip almak istiyorsun ellerimden
olmaz diyorum,
olmaz, yapma
olmaz ki fırtınanın dümeni'
Değil mi? :) Ellerini çekip götürünce nasıl bulacak bu gemi yolunu fırtınalarda...
Sevgiler ve Saygılar
Zeki Akçalı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta