Anla beni, biraz anla.
Bırak artık;
Vücudu , cebi , cüzdanı.
Asıl olan, yüreği yokla.
Kırıntı, damla, toz;
Kalmış mı bir şey?
Can-lanır zamanla,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kefen de olacaktı sanırım. Minik bir katkı olarak kabul edin lütfen.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta