Dolanır boynuna, kurduğun o sinsi tuzak,
Artık sana her vuslat, her huzur uzak.
Ektiğin dikenler üzerinde yalın ayak;
Kendi cehennemine, yürür gidersin.
Dökülür masken, kalırsın bir başına,
Bakmaz felek o sahte gözyaşına.
Vurunca gerçekler mermer taşına;
Hesabı canınla, verir gidersin.
“Bana bir şey olmaz” dediğin o dağlar,
Üstüne devrilir, her yanın ağlar.
Sıratın keskinliği kalbini dağlar;
Haberin bile olmadan, avlanır gidersin.
Vicdanın elinde paslı bir bıçak,
Sanma ki bu hesap mahşere kalacak.
Yıktığın her umut, söndürdügün ocak
Kendi karanlığında, boğulur gidersin.
Diz çöker önünde koca bir hayat,
İçinde can çekişir o arsız feryat.
Toprak dile gelip dediğinde; "Yat!"
Ölüm haberi sadece ölene gitmez, anlarsın.
Kayıt Tarihi : 2.12.2024 19:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!