Bazen ne kadar boştur hayat…
Ne kadar ağlamaklı çıkar kelimeler dudaklarımın arasından..
Ne kadar pişmanlık doludur aldığım her nefes..
Zamanı geri döndürmeye çalışmak ne kadar da mantıklı gelir insana…
Onsuzluğu tadıp nefret etmek yalnızlıktan..
Saçma sapan bir saatte olmayan uykudan uyanıp yazdığı birkaç satırı tekrar okumak..
Ezberlenen bir mektubun her bir harfinde onu arayıp
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta