Uzaktan gördü onu
Yaklaştı çünkü seçemiyordu
Hazır bankta otururken ve yanı da boşken
-Heyecanla- "Oturabilir miyim" dedi
"Evet" cevabını almıştı -sevinmişti-
Söze başladı havadan sudan
Konuşmayı ne kadar uzatırsa iyiydi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta