Olmasın Şiiri - Rauf Arabacı

Varsın şu cihanda bir karış yerim olmasın
Adım attığım yer tepsin beni kovalasın
Baktığım Gök kararsın fırtınalar kopsun
Gözüm kapalı koşmaya alışkınım ben.

Varsın adım olmasın dostların dilinde
Sofralarında bir kaşığım, bir döşeğim
Gören yabancı yabancı baksın yüzüme
Ektiğim gülü don vursun alışkınım ben.

Yedi düvel yok saysın varlığımı durmadan
Karalansın şiirlerim susturulsun türkülerim
Reddi-miras versin saydığım büyüklerim
Kendim ekip kendim biçmeye alışkınım ben

Varsın vurun bende de can yokmuş gibi
Kırılsın kemiklerim ayak altında dal gibi
Kesin dilimi günahların hepsi benmişim gibi
Bir başıma için için yanmaya alışkınım ben

Uslanırmıyım sanıyorsunuz dururmuyum hiç
Kötü desen zehir desen açmazmı çiçekler
Yar derim bir kez ağlaya ağlaya secdede
Dönmez mi Dünya tersine ne sanıyorsunuz