Penceresi bozulmuş bir evin sabahında uyandım hep,
Hiç hayal kurmadım bu yaşıma kadar, hep günlük yaşadım.
Sanki bir yolcuydum şu kainatın pençesine düşmüş,
Ne olurdu olmasaydı sonumuz böyle.
Hazin bir türkünün nakaratı adımız olmasaydı,
Gözümüz sabaha uyandığında, mutluluk nedir bilseydik,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta